—
Shopi Award

—

oktober 2005
—

Ontwerpwedstrijd van Fachhochschule Mainz/University of Applied Sciences/Studiengang Design.

 

“Kaufen bedeutet Anspannung – passt das Produkt zur Person, passt der Geldbeutel zum Produkt? Und: Soll man überhaupt kaufen? Das Feuilleton sagt: Nein, Achtung: Konsumterror! Der Wirtschaftsteil sagt: Ja, ohne Binnennachfrage drohen noch mehr ALG2- und HARZ4-Schicksale. Was ist los mit dem Kaufen? Klären Sie uns auf.
Gestalten Sie 24 kleine, feine Shopi-Seiten zum Thema „Ich will kaufen“. Alles geht, nichts muss. In dieser zweiten Folge kommt Shopi zu einem Thema, das dem Namen Shopi innewohnt: Dem Kaufen.”

 

In Mainz was een tentoonstelling van geselecteerd werk en was ook de prijsuitreiking.

Ik werd tweede.

—
Ich will kaufen. Five perceptions of shopping in five dialogues.
—

Vijf winkel-/koopattitudes passeren de revue in vijf dialogen. De gesprekspartners in de dialogen die ik heb geschreven zijn van verschillend pluimage – overeenkomstig is echter dat ze alle vijf bekend zijn.

1— Erich Honnecker vertegenwoordigt de socialist. Winkelen is geen winkelen maar kopen. Probeert Paris Hilton te overtuigen van ‘kopen met een moraal’ en doet een poging haar het socialisme uit te leggen. Propageert het bewuste kopen.

2— Paris Hilton is een moraalloos rijkeluiskind dat winkelt zonder duidelijk aanwijsbare reden (is waarschijnlijk überhaupt moraalloos, maar dat terzijde). Zij representeert het ‘kopen als tijdverdrijf’; het kopen als pure verstrooiing, het kopen als gewoonte.

3— Dr. Phil is de hulpvaardige hulpverlener. ‘Belangeloos’, uit op nog hogere verkoopcijfers van zijn zelfhulpliteratuur. Tracht mensen bewust te maken van hun gedrag op geheel karakteristieke Amerikaanse wijze.

4— Lynette Scarvo is als ‘desperate housewife’ de wanhopige huismoeder. Zag haar succesvolle carrière voorbij gaan en snakt naar een middag vrij om te winkelen. Geld om te winkelen is geen probleem – tijd wel. (Lynette Scarvo is een karakter uit de Amerikaanse dramaserie Desperate Houswives)

5— Moeder Theresa treedt op als woordvoerder voor de armen. Ze vertelt dat winkelen niet gezien mag worden als methodiek om eenzaamheid- of andere nare gevoelens weg te doen vagen. Maakt haar gesprekspartners bewust van het feit dat onbekommerd kopen zeker niet voor iedereen vanzelfsprekend is.